Chrześcijaństwo

W tym czasie powstały także nowe doktryny teologiczne, między innymi koncepcja szatana, wiara w zmartwychwstanie oraz w nadejście Mesjasza, wysłannika Bożego i przyszłego władcy, który miał pewnego dnia zbawić naród żydowski. Gdy wojska perskie zajęły Babilonię, Żydzi powrócili do Izraela, jednak w IV wieku p.n .e. armie Aleksandra Wielkiego podbiły Bliski Wschód, stwarzając nowe zagrożenie dla tożsamości narodowej Izraelitów. Władająca Izraelem dynastia Seleucydów okazała się zbyt potężna, by pod jej rządami Żydzi mieli cokolwiek do powiedzenia, a ponieważ władza polityczna była dla nich nieosiągalna, coraz ważniejszą rolę zaczęli odgrywać przywódcy religijni. Kapłani zajęli w kulturze żydowskiej centralną pozycję. Interpretowano prawa zawarte w Torze, czyli Pięcioksięgu, dyskutowano o duszy. Żydowskie pisma religijne rozrastały się do początku I wieku p.n.e. Do Pięcioksięgu dodano tzw. Księgi Proroków; opisywały one historię narodu żydowskiego od założenia pierwszego królestwa. W ciągu kolejnych dwustu lat powstały ostatnie pisma Starego Testamentu. Były wśród nich Księga Przysłów i Księga Psalmów.